مدرسه دخترانه ابوظبی

 

 کنار رود‌خانه که می‌نشینی به سنگ‌های کف رودخانه

 خوب دقت کن، می‌بینی بعضی گردند ولی با وجود تمامی

 سنگینی‌شان، سوار بر امواج جلو می‌روند. بعضی دیگر هنوز

 خیلی گرد نشده‌اند اما باز هم می‌توانند همراه موج‌ها شوند و

 به سوی دریا گام بردارند. و بعضی دیگر که تازه از کوه کنده شده‌اند

 انگار نمی‌خواهند از جایشان تکان بخورند، اما بالاخره آب آنها را با خود

 همراه می‌کند، تا کم کم دیگر آنها سخت نباشندو تیزی‌ها و زاویه‌هایشان

 صاف صاف شود.

 برای رفتن به سوی دریا، یا باید مثل آب بود. روان و پرنشاط و از سنگ‌های

 مسیر نهراسید. یا باید مثل سنگ منتظر ماند و بود تا آبی بیاید و همتی کند

 و به پیش براند.

 اگر سنگ گردی باشی و خودت را به آب بسپاری زودتر می‌رسی، ولی هر

 چقدر زوایه‌دارتر دیرتر.

 گذشت روزها و سال‌ها در اختیار من و تو نیست، آنچه در اختیار ماست

 چگونه رفتن است.

 حال که باید رفت آب یا سنگ صاف؟

 انتخاب با توست.

 

نوشته شده در ۱۳٩٠/۳/۱۱ساعت ۸:۳۸ ‎ب.ظ توسط شکری نظرات () |

Design By : nightSelect.com